Le petit Vélo jaune asbl

Kunnen jullie het belang van jullie specifieke doelgroep schetsen en hoe jullie deze bereiken binnen het project?

Le Petit vélo jaune "solidaire begeleiding van gezinnen" richt zich tot toekomstige of kersverse ouders in een zeer kwetsbare situatie: alleenstaande, kwetsbare gezinnen, economisch verzwakte gezinnen of gezinnen in grote bestaansonzekerheid. Gezinnen met slechts één ouder of/en die ontworteld zijn door migratie, of zeer jonge moeders zonder bakens of omgeving waarop ze kunnen terugvallen. Allemaal willen ze hun kinderen het beste geven, maar de complexe situaties waaraan die gezinnen het hoofd moeten bieden, maken hun dagelijks leven zwaar. Ouders staan op het punt uit elkaar te gaan, gaan gebukt onder minderwaardigheidsgevoelens, worden angstig, raken uitgeput, ... De gezinnen worden ons gesignaleerd door eerstelijnsdiensten die hen kennen, zoals het ONE, de OCMW's, kraamklinieken, bijstandsvoorzieningen in open milieu, buurtverenigingen. In 2019 hebben meer dan 29 categorieën van verwijzingsdiensten ons in contact gebracht met gezinnen die begeleiding nodig hadden. 80 gezinnen, 195 kinderen hebben aldus van onze diensten gebruik kunnen maken.

Welke vernieuwende methodologie wordt door jullie ingezet om armoede bij jullie doelpubliek te bestrijden? Verklaar ook hoe de doelgroep hierbij betrokken wordt.

Ouders in kwetsbare situaties voelen zich vaak gestigmatiseerd, ze zijn bang om verkeerd te doen en vertellen ons over wat ze naar de buitenwereld toe voelen. Velen hebben een gebrek aan zelfvertrouwen en voelen zich veroordeeld.

De meesten van hen moeten zich alleen beredderen, zonder de steun van een welwillende entourage. Hun dagen zijn als een marathon, tussen de vaak ZEER complexe stappen die ze moeten ondernemen, de uurregelingen en engagementen die ze moeten nakomen met zo weinig hulp en middelen, om dan 's avonds te belanden in een vaak vervallen en bijna altijd te kleine woning ... de moedeloosheid loert om de hoek.

Le Petit vélo jaune biedt hun aan niet langer alleen te zijn en blijvend begeleid te worden door een vrijwilliger die we een teamgenoot noemen.

De voorgestelde begeleiding wordt georganiseerd in de vorm van een bijeenkomst. Elke week, ongeveer een jaar lang, gaat een teamgenoot naar de woning van een gezin, altijd hetzelfde, gewapend met solidariteit en welwillendheid. Samen kijken ze naar de moeilijkheden en trachten ze er oplossingen voor te vinden.

Door al die ontmoetingen ontstaat een vertrouwens- en vriendschapsband die de gezinnen het gevoel geeft dat ze meetellen, waardoor ze afstand kunnen nemen, zich gehoord voelen, op een zeer concrete manier ondersteund in hun dagelijks leven.

Welke resultaten heeft dit project bereikt en hoe zijn die gemeten?

De eerstelijnsinterveniënten zijn gewone burgers. De gezinnen waarderen deze "normale" bijstandsrelatie omdat ze hen niet stigmatiseert. Ons beste meetinstrument zijn de getuigenissen van de gezinnen zelf. Dat neemt niet weg dat we sinds 2017 met een zelfevaluatieprogramma begonnen zijn, op initiatief van de KBS. Daardoor kunnen we de impact van wat we doen op het welzijn van de gezinnen becijferen.

Van de 80 gezinnen en 195 kinderen die we in 2019 hebben begeleid, leeft 80% in bestaansonzekerheid. 60% zijn eenoudergezinnen.

82% van de gezinnen zegt aan het einde van de begeleiding de eenzaamheid achter zich te hebben gelaten. Bijna 90% waardeert de uitwisseling die mogelijk was, dat ze bij een andere volwassene hun hart eens konden luchten. 75% verklaart opnieuw prettige momenten te beleven met hun kind(eren), maar ook voor zichzelf. 89% van de gezinnen is van oordeel dat ze dankzij hun teamgenoot administratieve stappen hebben kunnen ondernemen die ze voordien onoverkomelijk vonden.